Sylwia Kalisz-Mróz
Twórczyni widowisk teatralnych i instalacji performatywnych, w ostatnich latach także scenarzystka filmów animowanych. Absolwentka Szkoły Aktorskiej Haliny i Jana Machulskich w Warszawie oraz kierunku Performance Practices and Research w The Royal Central School of Speech and Drama w Londynie.
W centrum jej praktyki artystycznej znajduje się ciało jako nośnik nieświadomej komunikacji emocji, myśli i relacji. Interesuje ją ruch jako język – narzędzie budowania znaczeń, dramaturgii i obecności scenicznej. W swojej pracy czerpie z teorii ruchu Rudolfa Labana, tańca współczesnego, improwizacji i kontakt improwizacji, butoh oraz języka ruchowego „Gaga” opracowanego przez Ohada Naharina.
Łączy badawcze podejście do performansu z wrażliwością teatralną, tworząc projekty na styku sztuk wizualnych, ruchu i narracji.
04Oddech, który uspokaja – metoda Butejki
Metoda Butejki to technika oddechowa oparta na świadomym ograniczaniu zbyt głębokiego oddychania. Jej celem jest przywrócenie naturalnej równowagi oddechowej i wsparcie prawidłowej regulacji organizmu.
45Improwizacja zadaniowa – reagowanie ruchem na słowa i obrazy
Improwizacja inspirowana obrazami, metaforami i słowami. Praca z wyobraźnią, mikroruchem i impulsem, który prowadzi ciało.
57Relaks w fotelu reżysera – ćwiczenia dla osób pracujących przy biurku i w produkcji
Krótka, skuteczna praktyka rozluźniająca ciało po długiej pracy siedzącej — kark, ramiona, odcinek lędźwiowy, oddech.
59Powrót do siebie – relaksacja prowadzona po premierze lub koncercie
Głęboka, prowadzone wyciszenie. Uważność, skan ciała, rozluźnienie napięć i łagodne domknięcie procesów emocjonalnych po występie.



